Seni Çok seviyorum Ama AyriLmamiz Lazim.Yürümeyecek ßir iLiSki ßizimkiSi.Senin Hayatini Karartmak istemiyorum.Seni Seve Seve senden VazGeÇiyorum.YikiLmiStim ßir anda.ßeniÇok Sevdiqini ßiLdiqim ßirisinin ßir anda ßöyLe ßir MeSaj YoLLamaSi ßeni Çok SaSirtmiS Vede üzmüStü.AcaßaßenimLe qönüLmü eqLendirdi Demekten Kendimi aLamamiStim.Hemen………… teLeFona sariLdim.Kendinden Duymak istedim ßütün ßu oLanlaRi.inanamiyordum ßütün ßunLara.Ama TeleFonu KaPaliydi,ulaSiLAmiyodu ßitürLü KenDisine.KüSmüStüm,Hayata,YaS​amaya,Aynada ßaktiqim Yüze.Nereye ßakSam onu qöRüyordum.Kizmalimiydim AqLamaLimiydim neyapacaqimi ßiLmiyordum.ßiLdiqim Tek ßiRSeY Vardi ßen ßunu Hak etmiyordum.ßöyLeSine Sevmenin Sonu ßir meSajLa ßitiriLmemeLiydi.Aradan 1 Hafta qeÇti.ßen haLa Ayni PsiKoloji içindeydim.Durumum qerÇekten Cok kötüydü.Cafenin önünde DikiLiyordum öylesine.Yine akLimda O Vardi.Cami Cok Yakindi ßize.SeLa VeriLmeye ßaSLandi.iÇeri qirip Müziqi Kapattim.ßir yandanda ALLAH RAhmet eyLesin.ALLAH AiLeSine ßaSsaqLiqi Versin Diyordum.SeLa ßitti….SeLanin ßitiSi ßenim Hayatimin ßitiSi oLmuStu…Çünkü SelaNin Sonunda ZikrediLen isim ßenim Canimdan Cok Sevdigim Kisinin ismiydi.O öLmüStü.Haykirdim,ßaqirdim Avazim Ciktigi kadar.oLmamaliydi ßöyle ßise.O YaSaMaLiydi.ßenden uzak oLsun ßeni isTemeSin Ama YaSaSin.ALLAHim NoLur ßenim canimida aL diye Bagira Cagira kosuyordum Camiye Dogru.ßaßasini qöRdüm.ßaßa nolur O öLmedi De Diye YaLvariyordum.qittii oqLum öLdü O.Artik Yok.Düqününüzü qöremeden Muradina eremeden öLdü.ßirßirimize Sarilip DakikalarCa SesLe aqLadik.ßir Rüya qißi ßaSLaDi ßir Rüya qißi ßitti HerSey.qeride kaLan IÇimdeki Sevqi Ömür ßoyu ßitmeyeCek ßir Sanciydi.DüSündükÇe öLdüqünü ÖLüm akLima qeliyordu.Daha Dün ßiz eL eLe qeZmiyormuyduk.Daha Dün qözLerinden aSki iÇtiqim inSan KarSimda ßir meLek edaSinda Yatiyordu.Hazmedemiyordum ßunu.HerkeS ßiLiyordu ßizim a$kimizi.iSin aSLini aßLaSindan öqRendim.Beyninde damar Tikanikliqi VarmiS.Bayaqi iLerLemiS.ßiqün FenaLaSip HaStaneye kaLdiriLdiginda Doktor HerSey için qeÇ olduqunu.TeDavisinin iSe Ancak Yurt disinda oLaßiLeceqini SöyLemiS.StreS Sikinti KesinLikLe YaSakLanmiS.KEndini ÖLüme HazirLamis ßenim aSkim.ßana attiqi ayrilik mesaji ßuyüzdenmis.OnunLa ßeraßerken öLümünü qörmemi istememiS.Neden ßöyLe Yaptin ße aSkim.ßiLiyorum ßenden ayrilmak istediginde Sen öLüm Fermanini kendin imZaLadin Zatenßiz ßirßirimiz oLmadan YaSaYaßiLirmiyiz.StrEs YaSak oLan ßiri ßenden ayrilarak MutLumu oLacakti.Neden aSkim Nedenn ALLAH Kimseye ßöyLe ßi Aci vermeSin.O An HerSeyi DüSüneßiliyosunuz intihar eTmeyi kaçip qitmeyi ne qeLirSe akLiniza…ßen Simdi KimSeyi sEvemiyorum.Sevmenin ne oLduqunu unuttum.Sevme HiSSi onunLa qöMüLdü MezaRa.MahSere Kadar UYanmayaCak.UyanmaSinda….Sim​di Sizde ßirkeRe DüSünün SöYLe ßir Sela Okunuyor Ve ßu SeLa ALLAH korusun Sevdiqiniz KiSinin.ßu Yazimi Okuyup Simdi sevgilinize ßir meSaj cekin Ve Onu HerSeyden Çok sevdiqinizi SöyLEyin.ßuna Imkani oLmayanLar Var.ßunu HerSEyden Çok isteyenler Hemde….$imdi Ne HaLdeyim NeLEr Yapiyorum ßiLmek isTeyen Varmi?Her qeCe ßa$imi Yastiqima Koyduqumda TeLEFonumu eLime aLir,ßana qönderdiqi TeLeFonumda SakLi oLan 232 meSaji Tek Tek Okumadan YatmamÇikmiyor aKLimdan,Ya$aniLan qüzeL GünLer mih Gibi akLimda.Dişarida Bir Çifti eL eLe Görmek Beni Ne Duruma Koyuyor bunu KimSe BiLemeZ.Çok Mu şey iSTedim ALLAHimdan 1 Kere Sevdim ßen Çok değiL.MutLuLuK HayaL oLaRak kaLdi bana.şimdi naSiL Seveyim ßaşKasini.nasiL göNüL Vereyim Bir ßaşKaSina..

ÇocukLuğumdan Beri Tek emeLim Cok seveBiLeceğim Ve Bir okadar SeviLEcegim Birini BuLmakti.Rizede Dogdum,iZmirde Büyüdüm,Sonrada BurSaya Taşindik.HiÇ Kimseyi tanimiyordum Bursada,yeni bir Hayat Yeni Bir Serüvendi Benim iÇin BuraSi.YaLnizdim Hemde Çok Yalnizdim.iLk 1 Sene ßöyLe YaLniz geÇirdim Burada.21 YaSima Kadar HiÇßir kiza Çikma Te……………kLifi etmedim.Benim iÇin TekLif Çok önemLi bir oLaydi Hayatimda.iLk TekLif edeceğim KiZ evlEneCeğim Kiz oLmaliydi.ben ßöyLe DüSünüyordum..Bir internet Cafe aÇtik.Gece Gündüz Cafedeydim.Hergün Cafenin önüden Kizin biri geÇiyordu.Hep bana bakiyordu.HiÇ KompLekSLi Biri oLmamişimdir Hayatimda.Birisi Bana BakiyoSa iLLa Begendiğinden Bakmiyodur Diye DüSünen Bi Yapim var.Ama Bu BakiSLar gün geÇtikCe ManaLaSip Yerini güLümSemeye Hatta SeLamLaşmaya BirakmiSti.Çok qüzeL Biriydi.iNsanLiği,HareketLeRi,​Uzun Boyu,SapSari saçLaRi,Beni BüyüLemeye YetmiSti.Biqün internet Cafenin Yanindaki idda ßayisinde Duruyorum Osirada Yine Kapinin önünden qeçiyordu.qözLeri ßeni ariyodu ßiLiyorum,ßeni qörDü,qüLümSedi Ve Durdu kenarda.ßir Çok keZ Onun üzerine düsünmüStüm,ßu ßenim aradiqim KiSi oLaßiLimi Diye.evet Oydu.O ßenim Aradiqim inSandi.YalnizLiqimdi,SuskunLu​qumdu.qittim arkasindan.iLk defa ßi ßayanLa konuSmuyordum,Ama inaniLmaz HeyecanLAnmiStim.iki Lafi ßi araya qetiremiyordum.neYseki kiz anLadi Derdimden.Derken Hayatimin en qüzeL qünLerini yaSatip Sonundada En kötü qününü YaSatacak ßir Serüven ßasLamiS oLdu.Haftanin Her akSami ßuLuSup qeZiyorduk.EL eLe KoL koLa.Onun yanindayken Her SEy Çok qüzeLdi.AnnemLe TaniStirmiStim,Niyetimiz Ciddiydi,EvLenecektik.Onun aileside ßiLiyoR Ve destek Veriyordu ßu iLiSkiye.ßir iLiskide HiÇmi Kavqa . oLmaz,oLmuyordu iSte,TarTiSmiyorduk ßiLe.GünLer Günleri KovaLadi ßizim sevqimiz dahada artti.qöremeDiqim anLaR Hep ßir Yanim Eksik oLuyordu Sanki.qeZdiqimiz qördüqümüz HerkeS HerSey ßize Imreniyordu.ßöyLesine ßir aSki ßuLmanin Çok Zor oLduqunun HerkeS ßiLincindeydi.ßi Pazar qünü ßuLuSaCaktik.Mesaj Çektim Uykucu aSkim HaLa Yatiyomusun.hadi kaLk Artik diye.MeSajima KaRSilik vermedi.iLk defa ßöyLeßirSEy oluyodu.ßenim MeSajima 2 Dakika iÇinde Cevap vermeSi LAzimdi.ßöyLe anLaSmistik.eqer VermezSe kötü ßirSey olmustur .MerakLanmiStim,aSkima ßirSEy oLdu Diye.qerqin ßir ßekleYiSin aRdindan Hayatimi Karartan ßi mesaj qeLdi.SunLar Yaziyodu MeSajda.

Bu sabah girdi üniversite sınavına dün gece konuştuk öle azimli öyle hevesliydi ki…
Eminim birazdan çıktığında sevinçle arayacak beni…
Artık öğrense de fark etmez zaten sonuçta sınavını atlattı hayatını kurtardı…
Çektiğim onca acılara onca tedavilere değdi
evet yalnızdım…
…Ama yanımda bir hayatı daha götürmedim…

Yeni bir hayata başlayacak üniversite ile birlikte…
Yeni yeni dostları olacak belki benden de iyi bir çocuk bulur eşim diyebileceği…

Ama şimdi gitme vakti…
Cemaat hareketlendi…
İkinci babam dediğim biricik kayınpederim öz babamla birlikte kucakladılar tabutumu…
Ne tesadüftür nasıl bir ayarlamadır ki tam da üniversite sınavı başlangıcında yenildim kansere…
Belki ben hayatımı kaybettim ama Onun hayatını kurtardım…
Artık rüyalarda görüşürüz sevgilim…

Geçen sene kazanamadığından bu sene kazanma hırsı içindeydi…
Neresi olursa olsun muhakkak kazanacaktı çünkü o kazanamadıkça biz bir sene daha geç evlenebilecektik artık bekletmek istemiyordu beni…
Azimle de çalışıyordu elinden geleni yapıyordu biliyorum farkındayım bunun…
Dershane sınavlarında da hep yüksek puanlar alıyordu ama sın…av günü yaşadığı talihsizlik moralini bozmuş o gün iyi cevaplayamamıştı soruları…
Her işte bir hayır vardır deyip bu sene yeniden sıvadık kollarımızı beraberce…
Ona öyle güveniyorum ki kesin kazanacak gözüyle baktım hep…
Sevgililer gününde öyle mutlu etmiştim ki onu hala hatırlıyorum…

Çok beğendiği saati almıştım ona.
Ama kuru kuruya saat hediye etmek benim gibi birine yakışmazdı.
Ufak ama anlamlı hediyelerle süsledim bu güzel günü…
Kocaman bir Milka çikolatayı paketleyip üzerine “Hayatıma tat kattığın için” yazıp verdim önce
Bir kutu aspirini paketleyip “Bazen başını ağrıttığım için” yazdım
Son olarak da saati ambalajlayıp “Zamanıma değer kattığın için” yazdım…

Tek tek açtığında o kadar sevinmişti ki boynuma sarıldığı an geliyor aklıma…
Oysa o cümle ne kadar önemliydi benim için; “zamanıma değer kattığın için”…
Geri kalan zamanıma…

Var gücümle sınavına hazırladım sevdiğimi takıldığı soruları beraber cevapladık
sırf rahat rahat çalışsın test çözsün diye günlerce çağrı mesajlarına cevap bile vermedim.
Yeter ki beni düşünmesin yeter ki sadece sınavına odaklanıp hayatını kurtarsın diye…
Benden hayır yoktu ki ona…
Söyleyemezdim ki yaşadıklarımı…

‎5 Ekim: Bugün var edildim. Buradayım. Varım. Müthiş bir duygu bu. Var olduğumu henüz annem ve babam bilmiyor.

Bir elma çekirdeğinden bile küçüğüm. Ama ne de olsa, ben benim. Varım ya! Bu bana yetiyor. Henüz bedenim belli belirsiz, yüzüm yok ama, varlığımı ve benliğimi hissedebiliyorum. Bir kız olacağım ve baharda çiçekleri seveceğ…im.

19 Ekim: Biraz büyüdüm. Kımıldamam mümkün değil. Annem henüz farkında değil ama onun kanıyla besleniyorum. Kalbini dolaşıp gelen sımsıcak kan bana geliyor. Beni sevecek bir kalbin kıpırtılarını şimdiden hissediyorum. Annem beni çok sevecek. Annem için güzel bir sürpriz olacağım.

23 Ekim: Hiç göremediğim bir el ağzımı biçimlendirmeye başladı. Dudaklarımda onun dokunuşunu hissediyorum. Bu “el”in dokunduğu yerler dudağım damağım oluyor. Düşünün bir yıl sonra bu elin dokunduğu yerde tebessümler açacak, güleceğim. Dudağımdan ve dilimden sözler dökülecek. Herhalde önce “Anne!” diyeceğim. Anne duyuyor musun beni? Seninle konuşacağım. Sana güleceğim. Kimilerine göre hâlâ daha var değilmişim… Nasıl olur? Varım ve gülücükler sunacak dudaklarım da olmak üzere ya… Hem sonra bir ekmek kırıntısı ne kadar küçük olursa olsun yine ekmektir. Öyle değil mi anneciğim? Ah bir konuşabilsem!

27 Ekim: Bugün pek mutluyum. İçimde tatlı bir kıpırtı başladı. Artık bir kalbim var. Kalbim atmaya başladı. Hayatım boyunca böyle atıp duracak. Sevgilerle dolduracağım kalbimi. Tıpkı anneminki gibi… Annem bedeninde iki kalbin birden atmaya başladığını bilseydi ne kadar sevinirdi! Duyuyor musun anne?

2 Kasım: Her gün biraz daha büyüyorum. Kollarım ve bacaklarım da biçimlenmeye başladı. Hele bir büyüsün kollarım bak nasıl kucaklayacağım seni anneciğim. Şu ayaklarım da tamamlansın da, beraber çiçekli bahçemizde yürürüz. Belki birlikte okula gideriz.

12 Kasım: Ah evet… Bunlar, bunlar ne kadar sevimli ve küçük şeyler. Aman Allah’ım parmaklarım da çıkmaya başladı. Bunlarla çiçek toplayacağım, annemin elini tutacağım, kalem tutacağım. Belki de güzel bir şiir yazacağım. Anneciğim, orada mısın? Ellerimi ellerinin arasına koymak için sabırsızlanıyorum.

20 Kasım: Oh, nihayet.. Annem doktora gitti. Burada olduğumu öğrendi.. Yaşasın! Doktor teyze özel bir cihazla gördü beni. Ultrason diyorlarmış. Resmimi bile çekti. Sevinmiyor musun anneciğim? Seneye kalmaz kollarının arasında olacağım…

25 Kasım: Artık babam da burada olduğumu biliyor. Fakat henüz kız olduğumun farkında değiller. Onlara sürpriz yapacağım..

10 Aralık: Bugün yüzüm tamamlandı. Artık iki güzel gözüm, bir küçük burnum, dudaklarım ve yanağım var… Anneme benziyorum galiba…

13 Aralık: Artık çevreme bakabiliyorum. Etrafım çok karanlık ama olsun. Yine de mutluyum. Yaşıyorum ve varım. Kısa bir süre sonra gün ışığını görebileceğim, renkleri ve çiçekleri tanıyacağım. Rüyamda gördüm. Dünyada gökkuşağı diye bir şey varmış.. Onu çok merak ediyorum.. Anneciğim, babacığım sizin yüzünüzü de göreceğim. Tanışacağız…. Mutlu olacağız. Gülüşeceğiz..

24 Aralık: Kulaklarım daha iyi duyuyor artık. Anneciğim, senin kalbinin seslerini duyuyorum. Benim kalbimin atışlarını da sen duyabiliyor musun? Hatta sesini bile tanıyabiliyorum. Sesin ne kadar tatlı… Hiç duymadığım bir şey bu… Güzel ve sağlıklı bir kız olacağım. Kollarında uyuyacağım, yüzüne bakacağım, o tatlı sesini dinleyeceğim. Benim için ninni de söyleyecek misin anneciğim? Sen de beni özlüyorsundur mutlaka… Beni koklayacaksın.. Çok seveceksin, değil mi?

28 Aralık: Anne burada bir şeyler oluyor. Doktor abla neden mutsuz bakıyor böyle… Sen acı çekiyor gibisin. Kalp seslerin değişti… Sustun. Benimle niye konuşmuyorsun anne? Anne… Anne… Anneciğim… Yüzümde soğuk bir şey hissediyorum. Anne, yüzümü parçalıyorlar… Anne bir şeyler yap… Anne… Kolumu çekiyorlar anne… Canım yanıyor anne… Anne… Ayaklarımı parçalıyor bu şey anne… Beni sana bağlayan damarı kopardılar anne… Anne kalbimi parçalıyorlar… Anneciğim… Anne… Anne… An…

Ah! Kürtajınız ta-mamlandı hanımefendi. Geçmiş olsun !..

NOT : iyi birşey yaptığını zanneden bebek katili anne ve buna vesile olan doktorlara …
Allah’ın verdiği cana nasıl kıyabiliyorsunuzDevamını Gör

Vaktiyle birbirini çok seven iki kardeş varmış.
Büyüğü Halil.
Küçüğü ise İbrahim…

Halil, evli çocuklu.
…İbrahim ise bekârmış…

Ortak bir tarlaları varmış iki kardeşin…
Ne mahsul çıkarsa, iki pay ederlermiş.
Bununla geçinip giderlermiş…

Bir yıl, yine harman yapmışlar buğdayı.
İkiye ayırmışlar.
İş kalmış taşımaya.

Halil, bir teklif yapmış :
İbrahim kardeşim; Ben gidip çuvalları getireyim. Sen buğdayı bekle.

Peki, abi demiş İbrahim…
Ve Halil gitmiş çuval getirmeye… .

O gidince, düşünmüş İbrahim:

Abim evli, çocuklu. Daha çok buğday lazım onun evine
Böyle demiş ve
Kendi payından bir miktar atmış onunkine…

Az sonra Halil çıkagelmiş.
Haydi İbrahim. De miş, önce sen doldur da taşı ambara.
Peki abi.

İbrahim, kendi yığınından bir çuval doldurup düşer yola.
O gidince, Halil düşünür bu defa:

Der ki:

Çok şükür, ben evliyim, kurulu bir düzenim de var.
Ama kardeşim bekâr.
O daha çalışıp, para biriktirecek. Ev kurup evlenecek.

Böyle düşünerek,
Kendi payından atar onunkine birkaç kürek.
Velhasıl, biri gittiğinde, öbürü, kendi payından atar onunkine.

Bu, böyle sürüp gider.
Ama birbirlerinden habersizdirler.
Nihayet akşam olur.
Karanlık basar.
Görürler ki, bitmiyor buğdaylar.
Hatta azalmıyor bile.

HAK TEALA, bu hali çok beğenir.
Buğdaylarına bir bereket verir, bir bereket verir ki…
Günlerce taşır iki kardeş, bitiremezler.
Şaşarlar bu işe…
Aksine çoğalır buğdayları.
Dolar taşar ambarları.

Bugün “Bereket” denilince, bu kardeşler akla gelir.
Bu bereketin adı: halil ibrahim bereketidir…
ALLAH KİMSENİN EVİNDEN BEREKETİ EKSİK ETMESİN…

Küçük kız, kendini bildiği günden beri annesinden büyük bir şefkat görmüş ve ondan duyduğu sözlerle, pamuk prensesten daha güzel olduğuna inanmıştı. Ona göre; nur yüzlü ve badem gözlüydü. Bir tanecik yavrusuydu her zaman. Ama ilk okula başlayınca işler değişti. Arkadaşları onun hiç de güzel olmadığını, hatta çirkin bile sayıldığını sö…ylemekteydi. Küçük kız, ilk önceleri onlara inanmadı çünkü herkes birbirini kıskanıyordu. Ama bir kaç yılda gerçeklerle yüzleşti. Annesinin bir pamuğa benzettiği yüzü, çiçek bozuğu bir cilde sahipti. “Badem” dediği gözleri ise şaşıydı. Vücudu da bir serviyi andırmıyordu. Demek ki, annesi onu aldatmış ve yıllar yılı çekinmeden yalan söylemişti. Genç kızın anne sevgisi, kısa bir süre sonra nefrete dönüştü. Evlenme çağına gelmiş olmasına rağmen yüzüne bakan yoktu. Üstelik de gözleri, bütün tedavilere rağmen düzelmiyordu. Genç kız, doktorların gizlice yaptığı konuşmalardan kör olacağını anladığında çılgına döndü ve kendisini hâlâ çocukluk yıllarındaki ifadelerle seven annesinin bu yalanlarına dayanamayıp evi terk etmeye karar verdi. Fakat annesi, uzak bir yerde iş bulduğunu söyleyerek ondan önce davrandı ve kazandığı paraları bir akrabasına gönderip, kızına bakmasını rica etti. Genç kız bir süre sonra görmez oldu. Karanlık dünyasıyla baş başaydı. Bu arada annesini hiç merak etmiyordu. Yalancıydı annesi, ölse bile bir kayıp sayılmazdı. Bir gün doktorlar, uygun bir çift göz bulduklarını söyleyerek kızı ameliyat ettiler. Ancak o, gözünü açtığında yine aynı yüzü görmekten korkuyordu. Fakat kör olmak zordu. En azından kimseye yük olmazdı. Genç kız, ameliyat sonunda aynaya baktığında, müthiş bir çığlık attı. Karşısında bir dünya güzeli vardı. Gerçekten de harika bir kızdı gördüğü. Yüzündeki bozukluklar tamamen kaybolmuştu. Çok kemerli olan burnu düzelmis, kepçe kulakları normale dönmüş ve yaban otlarını andıran saçları, dalga dalga olmuştu. Genç kız, yanındaki yaşlı doktora sevinçle sarılarak: “Sanki yeniden dünyaya geldim!” dedi. “Yüzümde hiçbir çirkinlik kalmamış, estetik ameliyatı siz mi yaptınız?” Yaşlı doktor: “Böyle bir ameliyat yapmadık kızım!.” diye gülümsedi. Annenin bağışladığı gözleri taktık. Sen, onun gözünden gördün kendini!.”